Definicja muzyki

Muzyka (gr. mousike) to sztuka organizacji struktur dźwięku w czasie.

Struktury dźwiękowe są złożone z fal akustycznych o dobranych odpowiednio amplitudach i częstotliwościach, a także ciszy pomiędzy nimi.

Celem muzyki jest oddziaływanie na świadomość słuchającego. Muzyka jest zjawiskiem odbieranym subiektywnie, w zależności od indywidualnych skłonności, wcześniejszych doświadczeń, społecznych kryteriów wartości, aktualnego nastroju i wielu innych czynników. Wyróżnia się do mowy ludzkiej dużo większą abstrakcyjnością przekazywanych treści i wykorzystaniem oprócz głosu ludzkiego również sprzętu muzycznego.

W najpopularniejszym tradycyjnym ujęciu, struktury muzyczne składają się z harmonii, rytmu oraz melodii.

Muzyka jest przejawem ludzkiej kultury. Można przyjąć, że muzyka towarzyszyła człowiekowi od zawsze w pracy, zabawie, odpoczynku i w obrzędach, najpewniej również od początku łączona była ze słowem oraz tańcem. Początkowo muzyka służyła celom praktycznym � pomagała w pracy zespołowej, była formą komunikacji, później stała się także elementem zbiorowej tożsamości. Z czasem wykształciła się jako jedna z gałęzi sztuki.

Muzyka pop w szerszym sensie to każdy rodzaj muzyki rozrywkowej.
Rockowa muzyka charakteryzuje się brzmieniem opartym na różnych gitarach i perkusji, jej najważniejszą cechą jest zespołowość.